πιστεύει ότι η αρχή με την ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΉ εισβολή στο Ιράκ το και, παρά τη σύντομη υπόσχεση που προσφέρονται από τις λαϊκές εξεγέρσεις του - ο Αραβικός κόσμος άρχισε μια σταθερή κάθοδος σε πολέμους για ταυτότητα, όπως ορίζεται από τη θρησκεία, αίρεση, την εθνικότητα και τη φυλή. Δεν είναι αρκετά τραβήξει μακριά, αλλά οι ιστορίες είναι συναρπαστικές και καλά είπε, που απεικονίζει ενοχλητική επιλογές ζωής στο πρόσωπο του φρικτές συνθήκεςΗ αναζωπύρωσηπου προσδιορίζει συλλαμβάνεται από ένας Ιρακινός Κούρδος γνωρίζει που θέλει να ισοπεδώσει τα σπίτια στο χωριό του, ώστε να τους πρώην χρήστες να μπορούν να ποτέ δεν προσπάθησε να διεκδικήσει τους. Συναισθήματα όπως αυτό έχει οδηγήσει ορισμένους παρατηρητές στο συμπέρασμα ότι μόνο πολιτεύματα χτισμένο σε μπορεί να επιβιώσει στην περιοχή δεν έχει λάβει θέση επί του ζητήματος. Ένα πρόβλημα με τον Άντερσον συνολικά επιχείρημα είναι ότι, χρησιμοποιώντας την εισβολή στο Ιράκ ως τη σέντρα, παραμελεί το - Σουδανικό εμφύλιο πόλεμο, τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου, το Ιράν και το Ιράκ, και Αραβο-Ισραηλινούς πολέμους, όλα από τα οποία ήταν γεμάτο το ίδιο είδος ότι εκφράζει σε σημερινή Μέση Ανατολή.
